Węgorczyca – groźna choroba pasożytnicza. Ma wiele różnych objawów
Węgorek jelitowy jest nicieniem pasożytującym w jelicie cienkim człowieka. Wywołuje chorobę nazywaną węgorczycą lub strongyloidozą. Jak można się zarazić węgorkiem jelitowym? Jakie są objawy węgorczycy i jak przebiega jej leczenie?
![Jeśli podejrzewasz węgorczycę, nie zwlekaj z wizytą u lekarza.](https://cdn.galleries.smcloud.net/t/galleries/gf-j4mU-LCaF-vivt_jesli-podejrzewasz-wegorczyce-nie-zwlekaj-z-wizyta-u-lekarza-664x442.jpg)
Spis treści
- Węgorek jelitowy: budowa
- Węgorek jelitowy: cykl życiowy
- Węgorek jelitowy: drogi zakażenia
- Węgorek jelitowy: objawy węgorczycy
- Węgorczyca (strongyloidoza): badania
- Węgorczyca (strongyloidoza): leczenie
- Węgorczyca (strongyloidoza): zapobieganie
Węgorek jelitowy (łac. Strongyloides stercoralis) jest pasożytem występującym na całym świecie, nie tylko u ludzi, ale także u psów, kotów i małp.
Zdecydowanie najwięcej zakażeń obserwuje się na terenie krajów o wilgotnym i gorącym klimacie (Azja, Afryka, Ameryka Południowa), rzadziej w umiarkowanej strefie klimatycznej (Europa Wschodnia i Południowa).
Węgorek jelitowy: budowa
Dorosły pasożyt osiąga niewielkie rozmiary, samice mają około 2-3 mm długości, a samce są mniejsze, mierzą około 0,9 mm.
Węgorek jelitowy: cykl życiowy
Samica węgorka jelitowego bytująca w nabłonku jelita cienkiego wytwarza jaja, z których jeszcze w jelicie rozwijają się larwy pierwszego stadium.
Wraz z kałem dostają się one do środowiska zewnętrznego i po kilku dniach przekształcają się w larwy inwazyjne (trzeciego stadium).
Warto jednak zaznaczyć, że jest to pasożyt o ogromnych możliwościach skażenia danego środowiska , ponieważ jego cechą charakterystyczną jest umiejętność rozwijania się w postaci dorosłe nie tylko w organizmie żywiciela, ale także w środowisku zewnętrznym. Larwy trzeciego stadium w wilgotnym środowisku mogą przeżyć około 2-3 tygodnie.
Człowiek zarażany jest przez larwy inwazyjne, które dostają się organizmu przez nieuszkodzoną skórę podobnie jak larwy tęgoryjców. Dostają się do naczyń krwionośnych, a następnie do płuc.
W płucach larwy węgorka przechodzą z naczyń włosowatych do pęcherzyków płucnych, po czym kierują się w stronę tchawicy i gardła. Inwazyjna larwa, która pokonała wędrówkę z pęcherzyków płucnych do gardła, zostaje połknięta i dostaje się do przewodu pokarmowego.
W jelicie cienkim osiąga dorosłą postać i dojrzałość płciową.
Przeczytaj także: GLISTA LUDZKA - objawy i leczenie glistnicy. Jak uniknąć zakażenia glistą ludzką?
Węgorek jelitowy: drogi zakażenia
Człowiek zaraża się węgorkiem jelitowym przede wszystkim poprzez chodzenie bez obuwia po zanieczyszczonym podłożu. Ponadto istnieje możliwość przeniesienia larw pasożyta na dziecko karmione piersią wraz z mlekiem matki, jak również możliwość samozarażenia.
Zdarza się, że larwy pierwszego stadium przekształcają się w larwy inwazyjne (trzeciego stadium) w trakcie pasażu jelitowego i przenikają do krwioobiegu przez śluzówkę jelita grubego.
Węgorek jelitowy: objawy węgorczycy
Objawy kliniczne towarzyszące zakażeniu węgorkiem jelitowym obejmują:
1. zmiany skórne:
2. dolegliwości ze strony układu oddechowego w postaci:
- silnego kaszlu
- zapalenia płuc
3. dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego w postaci między innymi:
- zapalenia jelit
- ból brzucha
- obecność biegunek z domieszką krwi
- nudności czy wymiotów
Węgorczyca (strongyloidoza): badania
Rozpoznanie zakażenia węgorkiem jelitowym ustala się na podstawie obecności larw pasożyta w bezpośrednich rozmazach kału lub w treści pokarmowej pobranej bezpośrednio z dwunastnicy, jak również przy pomocy testów serologicznych badających obecność swoistych przeciwciał skierowanych przeciwko antygenom pasożyta.
Przeczytaj także: Bąblowica - choroba, którą zakażasz się, jedząc niemyte jagody
Węgorczyca (strongyloidoza): leczenie
Zazwyczaj w terapii stosowane są leki przeciwpasożytnicze - mebendazol, albendazol oraz iwermektyna (lek pierwszego rzutu).
Oto pasożyty przewodu pokarmowego!
Węgorczyca (strongyloidoza): zapobieganie
Metody zapobiegania zakażeniom węgorkiem jelitowym są podobne jak w przypadku tęgoryjców. Należy przestrzegać zasad higieny osobistej oraz zwrócić szczególną uwagę na właściwe usuwanie ścieków i fekaliów.
Nie powinno się także zapominać o konieczności noszenia odpowiedniego obuwia ochronnego, nie należy chodzić boso ani spać bezpośrednio na ziemi.
Polecany artykuł:
Porady eksperta