Do 2030 zachorują 4 mln Polaków. Wielu nawet nie będzie o tym wiedzieć
Dane GUS wskazują, że w 2017 roku zarejestrowano 2,7 mln chorych na cukrzycę. W ubiegłym roku wskaźnik ten wzrósł do 3,1 mln osób. Ministerstwo Zdrowia biorąc pod uwagę obecną dynamikę wzrostu przypadków cukrzycy, przewiduje, że w 2030 roku będzie 4,2 mln chorych.
![Do 2030 zachorują 4 mln Polaków. Wielu nawet nie będzie o tym wiedzieć](https://cdn.galleries.smcloud.net/t/galleries/gf-t6ea-2WXu-exTB_do-2030-zachoruja-4-mln-polakow-wielu-nawet-nie-bedzie-o-tym-wiedziec-664x442.jpg)
Cukrzyca typu 2 nie bez powodu jest zaliczana do tzw. chorób cywilizacyjnych. Prognozy Ministerstwa Zdrowia wskazują, że w ciągu najbliższych kilku lat podwoi się liczba osób cierpiących na to schorzenie. Lekarze ostrzegają, że przez brak objawów wielu ludzi nie wie nawet, że choruje.
Cukrzyca przez wiele lat kojarzona była głównie z osobami w podeszłym wieku. Okazuje się, że to schorzenie dotyka także ludzi młodych. Dane Głównego Urzędu Statystycznego są wyjątkowo niepokojące.
Cukrzyca typu 2 -
Jak informuje Polska Agencja Prasowa, dane GUS wskazują, że w 2017 roku zarejestrowano 2,7 mln chorych na cukrzycę. W ubiegłym roku wskaźnik ten wzrósł do 3,1 mln osób. Ministerstwo Zdrowia biorąc pod uwagę obecną dynamikę wzrostu przypadków cukrzycy, przewiduje, że w 2030 roku będzie 4,2 mln chorych.
"Przyjmuje się, że dodatkowo 25 proc. osób ma niezdiagnozowaną cukrzycę i nie leczy się z tego powodu" – podkreśla resort zdrowia.
Cukrzyca doczekała się określenia "cichego zabójcy", a wszystko za sprawą faktu, że może rozwijać się latami bez żadnych objawów. Co więcej, według danych Międzynarodowej Federacji Diabetologicznej (IDF) w 2021 roku na cukrzycę chorowało 537 milionów dorosłych w wieku od 20 lat do 79 lat (1 na 10). Co daje jasny obraz, że ta choroba nie jest przypadłością seniorów, ale coraz częściej dotyka ludzi młodych.
Przewiduje się, że liczba ta wzrośnie do 643 milionów do 2030 r. i 783 miliony do 2045 r. Ponadto, w 2021 roku 541 milionów dorosłych miało upośledzoną tolerancję glukozy (IGT), co stawiało ich w grupie wysokiego ryzyka cukrzycy typu 2.
Czym się różni cukrzyca typu 1 od 2?
Warto wspomnieć, że ten typ choroby występuje w trzech rodzajach.
- Cukrzyca typu 1 to choroba o podłożu autoimmunologicznym. Oznacza to, że układ odpornościowy działa w niewłaściwy sposób i samodzielnie niszcz komórki trzustki, które wytwarzają insulinę. Wówczas chorzy muszą codziennie przyjmować zastrzyki z odpowiednią dawką insuliny, by kontrolować poziom cukru we krwi.
- Kolejną postacią jest cukrzyca typu 2 i to ona zbiera największe żniwo. Najnowsze dane wskazują, że ten rodzaj choroby stanowi aż 90 procent wszystkich przypadków cukrzycy. Jak już wspominaliśmy, nie jest to schorzenie, które dotyka wyłącznie osoby dojrzałe czy seniorów, lecz coraz częściej diagnozuje się je u młodych ludzi. W tym przypadku wysoki poziom cukru we krwi nie jest spowodowany niedoborem insuliny, ale niewłaściwa praca organizmu.
- Najmniej popularną formą jest cukrzyca typu 3, na którą leczy się 1 proc. ludności. To schorzenie spotykane jest również pod nazwą cukrzycy wtórnej. Oznacza to, że za przyczyną jej występowania stoją inne choroby lub przyjmowanie określonych leków. Polskie Stowarzyszenie Diabetyków podkreśla, że w przypadku tego schorzenia dochodzi do zaburzeń wydzielania insuliny przez trzustkę lub narastania insulinooporności.
Objawy cukrzycy. Cichy zabójca ukryty w wynikach badań
Cukrzyca to podstępna choroba. Jak już wspominaliśmy, jej obecność może nie dawać żadnych objawów. Wiele osób dowiaduje się o schorzeniu dopiero podczas badania krwi, warto jednak wspomnieć, że lekarz nie zawsze zleca sprawdzenie poziomu cukru. O cukrzycy mówimy kiedy wyniki na czczo wynoszą 126 mg/dL (7.0 mmol/L) w co najmniej dwóch pomiarach.
Warto jednak zwrócić uwagę na niższe wartości takie jak od 100 do 125 mg/dL (od 5.6 do 6.9 mmol/L), ponieważ jest to stan przedcukrzycowy, który szybko może zamienić się w cukrzycę typu 2.
Dlatego dobrą praktyką jest wykonanie takich testów na własną rękę, lub wskazanie lekarzowi rodzinnemu, że chcemy zweryfikować także tę kwestię. Wówczas otrzymamy skierowanie i badanie będzie bezpłatne.
Choć cukrzyca rozwija się po cichu, to kiedy jest już obecna przez jakiś czas, organizm może zaczynać wysyłać różne sygnały. Wówczas warto zwrócić uwagę na takie objawy jak:
- suchość w ustach,
- częste oddawanie moczu,
- spadek masy ciała,
- osłabienie,
- infekcje skórne,
- zaburzenia widzenia.
Wymienione symptomy pojawiają się kiedy poziom cukru we krwi przekracza 200 mg/dL i może sięgać nawet 350 mg/dL lub więcej. Cukrzyca typu 2 zagraża każdemu z nas. A wszystko za sprawą niewłaściwej diety i ograniczonej aktywności fizycznej. Obecnie cukier dodawany jest nie tylko do słodyczy, ale również do chleba, musztard, wędlin, pasztetów, nabiału. W zasadzie wszędzie. Warto czytać skład produktów i wybierać te pozbawione cukru.
Prawdopodobieństwo pojawienia się cukrzycy wzrasta w przypadku występowania niektórych chorób i predyspozycji genetycznych. Dlatego takie osoby powinny często badać poziom cukru, aby wykluczyć rozwijającą się cukrzycę:
- chorzy na nadciśnienie,
- cierpiący na otyłość,
- osoby z podwyższonym poziomem cholesterolu,
- kobiety z zespołem policystycznych jajników (PCOS),
- osoby z rodzinną skłonnością do cukrzycy (obecność choroby u rodziców, rodzeństwa, dziadków).
Nieleczona cukrzyca prowadzi do amputacji kończyn, a nawet śmierci.